دلمون  خوش  به اینکه  خانه واده ای داریم که  می تونیم  بهشون تکیه کنیم

دلمون چه ساده  خوش میشه  به یه شاخه گل ....یا هدیه ای که میگیریم

دلمون  خوش  به  حرفهای قشنگی که میشنویم ...

دلمون  به تموم دروغ و  راست ها خوش میشه ....

دلمون خوش میشه  که  رویاهایی  داریم که  تو ی اون غرق می شیم

 و از همه دنیا دل میکنیم....

دلمون خوش که  شعر های عاشقونه می زنیم و حرفهای  عاشقونه می شنویم ...

با یه اغوش گرم و   حرفهای  داغ  دلمون خوش میشه ....

دلمون خوش میشه که ما می نویسیم و  دیگران   می خونند...

عده ای  میگن  چه  زیبا و  عده ای  شاید اشک بریزند...

بعضی ها  هم  شاید  بخندند....

دلمون خوش به  لذت های کوتا ه  و  به  دروغ و راست هایی که   از  دیگرون میشنویم

دلخوشیم  به اینکه  کسی برامون دل بسوزونه و  با کسی عاشقونه بشیم

با  یه شاخه گل و   یه  جمله  دوستت  دارم  دل می بندیم...

                                                  چقدر  حقیریم ....

                                                  چقدر  ضعیفیم ....

و  امشب منهم  دلم   رو خوش کردم  به اینکه  چند  جمله ای بنویسم واسه تو...

برای تویی که همه کس من  بودی و .... رفتی !

مثه اینکه  باید  از  امشب  دلم  رو  فقط  خوش کنم  به  خاطراتی که از  تو دارم ..

دلم  رو خوش کنم  به  خوشبخت  شدنت ....

دلم رو خوش کنم  به  روزهای خوبی که تو  بی من  داری ....

دلم خوش  به اینکه  نیستی و  .... دیگه شریک  زندگی ... نا به سامون من نمیشی ...

من   دلم  خوشه  به  دلخوشی  تو .......

این همه  زندگیه  من....

                                                                 دلنوشته های یه تنها  ــــ سارا

هميشه  زندگي اون طوري كه مي خواهيم نيست

گاهي  اوقات  اون چيزهايي  رو كه ميخواهيم به دست نمي ياريم

هميشه اون ارامشي  رو كه  مي خواهيم نداريم

بعضي وقتها اون قدر تو مشكلات زندگي غرق مي شيم كه ديگه همه چيز

و همه كس رو از ياد مي بريم . حتي خودمون رو....

گاهي وقتها  پيشامدهاي زندگي رو درك نمي كنيم...

اون موقع ست كه مي بيني خواه  ناخواه اسير زندگي هستي...

اون وقته  كه  اختيار زندگي دست ما  نيست

و اين  زندگيه كه  ما  رو  به  هر سمتي كه دلش بخواد مي كشونه...

تموم  روز  را  به  خيال يه لحظه ارامش شب  ...مي گذروني...

اما  شب هم كه ميشه  يه  دم  ارامش  نداري ....فكر و خيال راحتت نمي ذاره

توي همين لحظه هاست  كه  احساس نياز مي كني ...

به  يه همزبون

به  يه  همراه ...

به يكي كه  تو  رو  اونجوري كه  هستي  دركت  بكنه...

به  يكي  كه  بتوني  بهش  تكيه كني...

نياز  داري  به كسي كه  بتوني    در كنارش ارامش بگيري...

يه  هم نفس ....

اما  من  فكر مي كنم كه  جور  ديگه اي هم ميشه زندگي رو  گذروند..

با اميد  به  فردا....

هميشه  اينو به خاطر  داشته  باش  كه :

اگر چه  امروز زندگي سخته  .... اما فردا روز   ديگر يست...

                                                                           دلنوشته هاي   يه دختر  تنها ــــــــــــ  سارا 

من  همیشه   عاشق   سکوت   بودم  . . .

و   الان  مدتهاست  که  سکوتم   برام   جز  زجر اورترین  دقایق  زندگی ام  شده ...  همیشه  دلم  می خواد  یه  جوری  این  سکوتم  رو  بشکنم  ..... حتی اگه  به  قیمت  نوشتن  یه  سری  کلمات  درهم و  برهم  و  بی مفهوم   تموم  بشه ! یا  حتی اگه  تویی که این نوشته هام  رو می خونی ...  با  یه  نیم نگاه  کوچیک و  یه  لبخند  بی مفهوم  از  اون  بگذری .... !

اما  از  امروز  همه  عشقم  شده  گفتن .... نوشتن .... یا شایدم   تو  بهش  بگی یه جور شلوغ بازی   مسخره ..! یه  به  قول  اون یکی ... " نوشتن  از  یه  عشق افسانه ای "  .  هر  چی که هست   " یه  عشق  افسانه ای    یا  افسانه  یه  عشق "  نوشتن از  اون ارومم  می کنه !

راستش  احساس  می کنم  با  سکوت  ....... روز  به  روز  به  عقب  بر میگردم...!  بارها  از خودم   پرسیدم : ایا  راه  رو  عوضی  اومدم ؟ ..... شایدم  اشتباه از  خودم  بوده ...  هیچ وقت  نخواستم  واسه  دیگرون  نقش یه  قدیسه  رو  بازی  کنم ... هیچ وقت  نخواستم  خودم  رو  از  اونی که  بوده و  هستم  بهتر جلوه  بدم !!   از  دوریی و  فریب و نیرنگ  بدم  میاد .... از این  دو رنگی  مردم ..... مردم  نما ! از  اونهایی  که  خدا  رو  پشت دلهای تیره و  تارشون پنهون کردن و  خودشون رو  عاری  از  الودگی های دنیوی  نشون میدم  بدم  میاد .... !

اصلا  فکر  کردی  چرا  توی  دنیای امروزی  ما همش  ساده ها   بازنده هستند ؟! چرا توی ای  دنیای  بی  سر  وته  برای  یه  قلب  ساده  هیچ  جایی نیست  !؟     هنوز هم  میگم : دیگه  از  سکوت  متنفرم .... اما  مثل  اینکه  توی  دنیای  امروزی   اجبارا  باید   سکوت کرد .... باید ناگفته ها  بمونه  برای خودمون... این  بهترین  راهه  ارامشه !باید  قبول کرد که باید باز هم  عاشق  بشیم  .... "عاشق  سکوت "

می خوام  بنویسم... اما حس می کنم  هیچی دور و برم نیست تا  ازش   بگم و بنویسم ! یعنی هیچی که نه !  می خواستم  امشب یه اعترافی بکنم... ترس یه واژه اشنا واسه همه  ادماست... منهم  مدتهاست می ترسم... ! از  دوست ... از اشنا....از تو  ..! از خودم ! از افکارم ... ! درست  شنیدی ... از تو هم  می ترسم !  حتما اینبار هم می خوایی  ترس منو بهونه کنی ...بیایی یه  عالمه بهم  غر  بزنی... ! قبول !! مثه همیشه بهت حق میدم ...اما اینو بدون که ترس از واقعیت ها بوده که دنیای من و تو  رو اینجوری ... اشفته و  درهم  کرده !!

الان که  دارم  برات می نویسم.... نصفه شبه !! اره باز هم من بیدارم .... به حکمت یه قلم و  یه کاغذ  سفید.... !!!!!! چقدر علامت  تعجب ! تا حالا دیدی من برات بنویسم و علامت تعجب نگذارم..!؟  می ترسم !! به تعداد همه علامتهای تعجبی که از  نوشته های قبلیم...تا حالا دیدی  می ترسم ! می ترسم    از  همه ادمهایی که  دلم  رو تیکه تیکه کردن.... به جرم عاشق کردنم.... ! اینبار  ترسیدم که عاشق  بشم و جلوی  تو کم بیارم...!  دلیل همه طفره  رفتن هام ... هم همین  ترس بوده... ترس از  وابستگی... ترس از  خواستن و دست نیافتن ! ترس از  دوست  داشتن  و  دوست داشته نشدن.... شایدم ترس از  یه بازی بچه گونه... که توی اون  تو  یه عاشق ... بی قید و بند... و من مثه همیشه یه  بی عرضه .. بی دست و پای ترسو.... که فقط  اومدم که  برات  یه نقش عاشقونه  بازی کنم!!  اما  بین خودمون بمونه ... حتی  بلد نبودم  یه  نمایش  عاشقونه  رو  اون جوری که تو می خواستی برات نقش  افرینی کنم!!   من هیچ وقت  بازیگر خوبی نبودم .. هیچ وقت ! 

اما  اینبار  با همیشه  یه فرقی داشت .... ! تو  با تمام  صداقتت  پیش اومده  بودی .... و من نتونستم  فقط  رل  یه  بازیگر  رو  داشته باشم ....  خواسته یا ناخواسته  یه زمانی  به خودم  اومدم  که  با همه  دنیام توی ... نقش افرینیم...غرق  شده بودم..! اینبار  دنبال یه کسی  بودم که دستم رو بگیره و  ... از  این  دنیای  درو و برم  نجاتم  بده ...! اما مثه همیشه باید خودم  دست  به کار می شدم.....  !  با خودم گفتم : بی خیال  دل  .....  پرده  سیاهی روی همه علائق بکش .... دوباره  برگرد  به همون  دنیای  کوچیک خودت !

و امروز  این  منم  با همون دنیای  کوچیک خودم ... بی غل و غش.... ! با همه کم و کاستی هاش یه  جوری کنار میام.... فکر می کنم  اینجوری به نفع هر دوتایی مون  باشه !! نه !!؟

                               دلنوشته های یه دختر  تنها   ــــــــــــــ سارا

امشب اومدم  تا  یه بار  دیگه  بگم دوستت  دارم ....

می خوام اینو خوب  بفهمی ....ولی  اخر قصه  چیه  ؟؟

تو  بگو ! همیشه   از  پایان  می ترسیدم !

همیشه  می گفتم یعنی امکان داره این همه  دوست داشتن  تموم بشه !؟!

حالا جواب خاطره هام  رو  چی بدم ؟!

خودت بگو  بدون  تو  از این  به  بعد  چه  جوری اروم  بشم ؟؟

پایان ! همین !؟ نه ! نداره ! نمی خوام  تموم شدنش  رو باور کنم !

نمی شه ...من و  تو  تموم  بشه ...و دوباره  با هم  ما باشیم ؟!

میشه من  بمونم و تو !؟! قول میدم  از  امروز  اونی که  تو می خواهی باشم!!

فقط بهم نه نگو !! چون نبود  تو  برام  از همه چیز توی این دنیا  برام  وحشتناک تره

اصلا  اخر قصه  چیه !؟

نه نمی شه..! دوست داشتن از بین نمی ره ..!!میره !؟

می دونم  که  تو هم  میگی نه !

می دونم که تو هنوزم هم تو گوشه گوشه خاطراتت  یا د من  برات زنده میشه !!

اصلا  می دونی! حالا وقت خوبی واسه فکر کردن به اخر قصه مون نیست..!

برای من و تو هنوز اول  راهه.....حالا هر کجای قصه که باشیم

نمی دونم  امشب  حالم زیاد خوش نیست... همین  جور ی دارم واسه خودم چرت و پرت می نویسم!

نمی دونم  چرا   امشب ......... دوباره  حس کردم  باهام هستی ..!

اما نه ! تو  همیشه با منی....تو یادها  و  خاطره هام...و همین برام کافیه !

اما تو  چی ؟ نمی خوای یه نیم نگاهی به یه عشق قدیمیت  بندازی !!

نمی خوای با  اومدنت  این همه هراس  و  دلتنگی رو ازم  بگیری !!؟

باور  راه  زیادی  برای  زندگی من  و تو مونده....فقط کافیه ... یه  بار دیگه با تموم 

وجودت  بهم  بگی  دوستم  داری....مثه  همون قدیما !

باور کن که  چیز زیادی  ازت  نخواستم ! فقط یه  جمله ... به  یاد  روزهای از دست  رفته ام

این  بار  شاید  من هم  دست از همه دنیای کوچیکم  کشیدم  و  به دور از  همه

اون  چیزایی که یه روزی  ...برام  یه هراس  بود.... یه  تجدید خاطره تلخ....

و  این بار  با همه  وجودم... با همه اون  چیزی که سالهاست توی دلم ... لبریزم کرده

از  یه  حس  زندگی و  زنده  بودن ....و  اینبار  عاشقونه....بهت  بگم :

                        "من  هم  دوستت  دارم بهونه من! .... با تموم  وجودم  دوستت دارم "