تبليغاتX
BåHÖÖne

Image and video hosting by TinyPic

    

                       فقط   به   دنبال  یه " بهونه  ام "

                                         .

                                         .                                        

                                         .

 

                                    تا  بگذرم

                            از   هر چی که  بودم 

                                         و

                           از هر چی  که هستم

      

+ نوشته شده در یکشنبه هفتم آبان 1385ساعت 9:34 بعد از ظهر توسط سارا |

Image and video hosting by TinyPic

 

و باز هم  قلم....

و صداقتي  تلخ ....

و  چشماني  باراني ... و زنداني شده بغض فروخوده ام ...

امشب مي خواهم  خودم  را  به تصوير  بكشم....

خنده هاي بي نشان ....و هميشه نا ارام  من ....كدامين بغض فروخورده ام را نشاني مي دهد!؟

التماس هاي شبانه من....نشان از كدامين خواهش بي جواب مانده من  است!؟

مگر كسي مي داند سكوت من تكرار كدامين  دقايق تنهاي هاي من است ؟

اينجا كسي  سراغ  بي كسي مرا از  من نمي گيرد...

و تو نيز نمي داني  من  در پي  جواب كدامين سوال قديمي هنوز  رد پايت را دنبال مي كنم !

مي دانم .....خسته شده اي از اين نوشته هاي تكراري!

از  اين پيش  شنيد ه هايم.....

ديگر حال مرا  نپرس ....

من نا توان  از  گفتنم..

ديگر سراغ ديدنم  را  از كسي نمي گيري ..!؟

تحقير  سهم  بي كسي من  نبود...!

نا مهرباني  به گناه  ...بي گناهي...سهم من  نبود..!

ببين  بي پناهي  چه بر  سر چشمانم اورد !

و  من چه ساده  خودم را به تك تك ثانيه هاي  تنهايي ام به اميد تو  پيوند  زدم!

هميشه همين  بوده...

شايد هرگز لياقت خوب  زيستن  را نداشته ام !

هرگز تنهايي ام را براي كسي به سوغات نبرده ام ...

هرگز  پناهي براي  تنهايي هام  نداشته ام !

به ان اميد كه مبادا كسي  را  از خود برنجانم !

اين  است تمام  حقيقت تلخ  وجودي من !

شايد  همين  چند كلام بتواند  درونم  رو ارامتر نمايد..

مي روم ..

نگران  نباش ....

ديگر هيچ نمي گويم...

ديگر ارزوهاي  دست نايافته ام  را به دست باد مي سپارم....

و اندروني هايم  را اهسته با خودم نجوا مي كنم...

بگذريم  ....بهانه كوچكم....

مي خواستم  امشب  ان چه را كه مدتهاست  زبانم از بيانش قاصر مانده بود به يك جا بر كاغذ نقش بزنم...

نيازم  را  به تو ....

و چشماني كه به  راه  تو  مانده اند....

اما نه   ...!!

بگذار  ناگفته هايم  يواشكي  بماند....

 

سارا   ______ از  سر دلتنگي

+ نوشته شده در جمعه پنجم آبان 1385ساعت 10:59 بعد از ظهر توسط سارا |

Image and video hosting by TinyPic   

 

مي خواهمت ... بهانه تمام  گريه هايم

اگر التماس كنم ... بار ديگر اغوشت را برايم باز  مي گذاري ؟

اگر  هيچ  نگويم  .... لبان خاموشت را برايم  مي گشايي ؟

اگر خرد  شوم ...  مي شكفي ؟

اخر  سرنوشت .. چرا  برايم غم نوشت ؟

ان همه  شور .... با تو بودن را به چه بهانه با خود  به  اسارت  برد؟

چه كسي مي خواهد  پاسخگوي اشكهايم باشد؟

چه كسي  مي خواهد  بهاي سنگين دلتنگي هايم را  بپردازد ؟

چه كسي  مي تواند  قلب درمانده ام  را بعد تو  درمان  باشد ؟

چه كسي مي تواند  فاصله بين ما را از من بگيرد ؟

اين جا كسي  سوالهايم  را  پاسخ نمي دهد !؟

نمي دانستم  چيزي به جز دلتنگي هام  مرا مي تواند  نابود كند !

هر گز  فكر نمي كردم  تا  به  اين  حد ناتوان باشم !

هيچ كس  اينجا نيست ؟؟؟؟؟؟

.....................................

ميشه   يكي   ارومم كنه !!

نمي تونم !!
نمي كشم !!!

چرا نمي خواييد  باور  كنيد  !!!؟

 

 

                        دلنوشته هاي يه  دختر تنها  _____ سارا

 

+ نوشته شده در جمعه پنجم آبان 1385ساعت 1:17 قبل از ظهر توسط سارا |

Image and video hosting by TinyPic  

 

باز هم  قلمم  ناتوان  از  نوشتن....

امشب  ديگر  دلم  هم  تواني براي  ناگفته هايم ندارد

چيزي در عمق  احساسم  ارم  مي گويد :  ديگر نيست !

و  من  زمزمه كنان  مي گويم : باور نمي كنم !

مي خواهم بگويمت : من  به  بن  بست  رسيده ام !

خواستم  با كلمات  احساس درونم  را  واگويه كنم...

ترسيدم ! از  غربت كلماتم  ترسيدم !

مي خواهم  تنها خودت  ببيني ! تنها خودت بخواني و بداني !

امشب دلي نا ارام مي خواهم  براي گريستن ....

اغوشي  مي خواهم  براي  احساس  وجود...

امشب  ارامش  مي خواهم .... شايدم  ارامشي  ابدي

دلم هواي تخت  كودكيم  را كرده است...

امشب  مي خواهم بغض  دلم  را  بشكنم

دلم  براي  معصوميت ها كودكي ام  تنگ  شده است...

خداي  انكند  بزرگ  شده  باشم...

نكند ديگر نمي خواهي اغوشت را برايم  باز بگذاري...

نكند دستهايم انقدر كوچك و  وجودم انقدر  حقير است كه نمي پذيري..

نكند تنهايم  بگذاري...

نكند  راه  را   بي تو  بايد.....

نه  نمي توانم !

خود مي داني كه من  هرگز بنده توانايي نبوده ام  ....

امشب در ميان  انبوهي از نوشته هايم در جستجوي كلماتي براي دليل اشكهايم بوده ام...

هرگز تا به اين  حد ناتوان نبوده ام...

مي نويسم .... براي تو بهانه ام  ....

بگذار تا  نوشته هايم  تا  هميشه به يادگار بماند...

و  با  نگاه  مهربان  تو  شرمگين  از نبودنم... تنها مي گويم :

فقط به خاطر تو اين بار  كلامم  را گشودم...بهانه كوچكم ....

 

       

                                                         دلنوشته هاي يه تنها   _____ سارا

 

 

+ نوشته شده در سه شنبه دوم آبان 1385ساعت 0:3 قبل از ظهر توسط سارا |