گاهی وقتها این خطهای اخره که به انسان میگه اول خط کجا بوده . بارها تصمیم می گیرم که امروز اخرین خطم باشه و فردا اولین روزی باشه که تموم خاطراتم رو به گذشته ها می سبارم . باید یکی یکی دفتر هام رو خط خطی کنم. چند وقتی میشه که درست حسابی ننوشتم و بایگانی ذهنم رو اون جوری که دلم می خواد مرور نکردم . دیگه حس می کنم اخرین ذرات وجودم هم کوچ کردنش فرا رسیده . خداجونم یادته ازت خواستم منو برای اونی که می خوام بشم سرزنشم نکنی ! همیشه زندگی اون جوری که می خوای باهات کنار نمی یاد . این توییی که باید با کاستی هاش بسازی . خیلی وقته که فکر می کنم باید برم ! به کجا و کدامین نشونی .. نمی دونم ! اینم میره به حساب سرنوشتم. تقدیرم : می دونی حسابت با بغضم زیاد شده ؟می دونی که هیچ وقت برای جبران اون دیر نیست ! نمی خوام به یاد اولین شبی که نوشتن رو اینجا شروع کردم باشم . راستش فکر می کنم اگه ننویسم چه جوری با احساساتم کناربیام ... ! اینم به برگی بود ازصفحه دفتر زندگیم .

هوا  امشب  بارونیه !

یه   هم   نفس     می خوام   که   تا  صبح 

چند وقتیه   که  دلم  سردتر  از  سرد  شده... بهونه ام ...دلم  رنجیده  از  زخم زبون ها  رنجیدم از  نامهربونی ها