تبليغاتX
BåHÖÖne

توی زندگی  لحظاتی  هست   که 

همه  چی برات  تموم  میشه

می رسی  به  یه  نقطه 

خودت   هستی    و     خودت

بی  هیچ   کسی

و  یه  لحظه  ....

اما  این  لحظه   فراتر  از  همه  اون  چیزهایی هست که یه روزی  ارزوش  رو داشتی

اون  وقته  که    رها  می شی

از  جسمت 

از  همه  دنیایی ها

ارام   .... ارام

و  بی صدا

نمی ترسی

چون  ایمان  داری  که  می تونی

بزرگ  شد ه  ای ...

به اندازه  چندین    و  چند   سالی  که  حس می کنی نبودی 

حالا  دیگه  شدی  اندازه  خودت  

خوده   ..... خودت 

شایدم  یه چیزی   فراتر  از  اون 

کاش  قدر  این  لحظه  رو  می دونستیم 

کاش از  غرور مون  دست  می کشیدیم   و  باور می کردیم  اونی رو که هستیم 

باور می کردیم  خودمون  رو با همه  کاستی هامون ... 

یه  جور  حس  پوچی ..... (( باوری که سالهاست  به  اون  رسیدم ))

کاش  یکی   یهم  یاد  می داد  چه جوری  باید  با این  احساسم کنار بیام !!

من  میخوام     ""زندگی """"   کنم ....

                                                                          کـــــــــمکـــــــم       کـــــــــنــــیـــد ! 

.......................................................................

متن   زیبایی  از  یکی از نوشته های  دکتر علی شریعتی همیشه  توی  ذهنم  مونده :

  خدایا :  مرا  به ابتذال   ارامش و خوشبختی مکشان . اضظراب های  بزرگ  غمهای ارجمند  و  حیرت های عظیم  را به روحم عطا فرما

لذت ها  را  به بندگان  حقیرت  بخش و  دردهای  عزیز  بر  جانم  ریز !

 

                                                     سارا ــــــــــــــــــــــــ از سر دلتنگی !

 

+ نوشته شده در جمعه چهاردهم اردیبهشت 1386ساعت 2:36 بعد از ظهر توسط سارا |

خدایا  !

ذهنم  پریشان       دلم   بی قرار         افکارم   شوریده      "" من   درمانده ام """  رشته ی  زندگیم رو  به دست  خودت می سپارم . می خوام ارامش خودت حکم فرما  بشه !!

می خوام  برم   .... اما  انگار سالهاست   که  پای  رفتنم  رو ازم  گرفتند.....می خوام حرف بزنم .... اما حس می کنم که  وازه ها   دیگه به خواست من نیستند....گاهی خیلی دلم  میگیره .... از همه کس   .... از همه  چیز.... از همه جا.....! گاهی تو حکمت  کارهای خدا میمونم     یه روزی  یه  جوری ادم  رو شاد میکنه که دلت می خواد از ته دل  داد  بزنی .... و  روز بعد  جوری همون شادی رو از ادم میگیره   که  دلت می خواد  بشینی  و  یه دل  سیر   گریه کنی ! هیچ کار خدا  بی حکمت  نیست     اما بد جور  نیاز  دارم که دیگه نباشم !! احتیاج دارم  به سبک  شدن .....احتیاج دارم  به گریه   اما  چشمام  یاریم نمی کنه !  احتیاج دارم  به  رفتن    اما  پاهام یاریم نمی کنه !  پیر    شدم       کهنه   شدم   ! حس می کنم  روی  زمین  سنگینی می کنم ! 

امروز از  خدا   پرسیدم :    خدا  جون  !  این  بودن ها تا کی ادامه  داره ؟  تا    کجا ؟!  چرا باید همیشه  تو خودم  باشم ؟! چرا باید بغض هام  تلنبار  بشن و  این جوری ناتوانم  بکنند! اما همیشه گفتم   باز هم میگم ....... "" خداجونم راضیم به  رضای تو .....مثل همیشه همه  چی  رو می سپارم  دست خودت   ...هر چی به صلاحمه  همون  بشه !

خدایا    شکرت  

                    با همه سختی ها      با همه  غم ها         با همه  بغض هام   

 

             """"  شگفتا     !      وقتی بود نمی دیدیم     وقتی می خواند نمی شنیدیم  

                            وقتی  چشمام  رو  باز  کردم   دیدم   که  دیگه  نبود   ......

 

                        سارا  ــــــــــــــــــــــ از  سر دلتنگی !!!

+ نوشته شده در سه شنبه یازدهم اردیبهشت 1386ساعت 11:54 بعد از ظهر توسط سارا |

گاهی بی صدا  می یاد    نمی دونم کیه !  شاید مثه  یه  پرنده .... میاد  و از  پشت  پنجره  دلم  رد  میشه !  بعضی وقتها  یه  نیم نگاهی هم  بهم میکنه !     با  اومدنش  حس میکنم  یکی توی گوشم  زمزمه  میکنه :"  دیگه وقتشه ! " صداش رو که  می شنوم همه چی  برام تیره و تار میشه .... پنجره تار  میشه .... قدرت فکر کردن  رو از دست میدم ...... خودم  رو می زنم به نفهمیدن ..به نشنیدن ....به  ندیدن .....!!!  می ترسم ....!  بعد  یه  دفعه  هوایی میشم ..... دلم می خواد  بیام  و  بنویسم ....می نشینم و  برای  دل خودم   می نویسم .... عاشقانه  می نویسم !   شاید  حواسم   پرت  بشه .... بعدش  خسته  می شم ...به دفعه  بغضم میگیره ....! عاقبت  می شکنم  "" این پنجره  بغض  را  و ....... می گریم.... دیگه هر قدر هم تلاش کنم  اروم نمی شم ! اون وقته  که  دلم  برای  کودکی هام  تنگ  میشه .... در همه ی  کودکی هام  یه  چیزی  دستم  بوده  ! انگار!که حالا  نیست......

 

             درسته  که  ادم  از  هر چی حرف بزنه   ..... دلیل نمی شه که همون رو بخواد!  اما  دیگه حس میکنم  این غربت  داره به اوج

              خودش نزدیک میشه !!  

                  

                سارا ـــــــــــــــــــــــ از سر دلتنگی !!! 

+ نوشته شده در دوشنبه دهم اردیبهشت 1386ساعت 10:14 بعد از ظهر توسط سارا |

نه ناراحت هستم و  نه  دلگیر !

روزی  که  بهت گفتم : تنهایی رو  ترجیح  میدم    بعضی ها  رو   از خودم  راندم .... اما نمی دونستم  یه  روزی  کسائی  پیدا  می شند که  به  تنهایی هام  هم  چشم  دارند !  کسائی  که  من رو  به خاطر تنهایی هام  می خواند ...نه به خاطر خودم !  

اون  روز  تنها  بودم     و   امروز هم  تنهام ! به اندازه  تموم   خستگی هام ...احساس تنهایی می کنم .. من   از  خودم  تنها  شده ام ...حالا تو  بگو .... من  برای تو  چه هستم ؟ اصلا می دونی  تنهایی  چه رنگیه ؟!  نمی دونم  چرا همیشه فکر   می کنم  تنهایی سفیده  !!  هیچ وقت فکر نمی کردم  روزی  کسی  بیاد  و   تنها  سفیدی  زندگی مو   ازم  بگیره ..!  نمی دونم  چرا گاهی  بعضی انسانها    ...... "خودشون که نه   چشمهاشون " هر چی  شجاعت درون  ماست  به  یکباره  ازمون می گیرند....

 

"""" احساس می کنم   که  توی  یه راه  شلوغ  و   پر از  همهمه   تند تند  قدم  بر می دارم ! می رم  تا  انتهاش  و  دوباره  از همون راه

""""" بر می گردم !     راهی  که خودم  برای خودم  ساختم !   من  می ترسم    .... خیلی  می ترسم ......

 

........ امروز هم گذشت   .... سرد  و   بارونی ....پر از  غصه های   بیهوده ....پر از  لحظات  بی بهونه ....قول  دادم فکرش رو هم نکنم!فقط  می دونم  که  هستم و  باید  ادامه  بدم ! پناه    بردم  به  ترانه  زیبای   پور  سعید  (((("" گفتی  از  یاد  تو  می رم  .....نه  عزیزم  مگه   میشه !!!......به  چشمام  قلبم  اما  پیش  توست   تا همیشه ..... فاصله بین من و تو تا کجا دنباله  داره   قسمت این  بود که  جدا بمونیم  از  هم   تا همیشه.....روز موعد  مطمئن باش که زیادم  دور نیست     من کنار تو    و تو مال منی   تا  همیشه  ..........

 

                    سارا ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ از  سر دلتنگی !!

+ نوشته شده در دوشنبه دهم اردیبهشت 1386ساعت 0:48 قبل از ظهر توسط سارا |