می خوام  این  جمله  زیبا  رو  واسه همیشه  سرمشق   زندگیم  قرار  بدم :

   زندگی  رو    دور   بزن          و   ان گاه   که  بر  تارک   بلندترین  قله ها   رسیدی  لبخند  خود  رو  نثار  تمام   سنگ  ریزه هایی کن که   پایت  را  خراشیده   اند    !!

                                       سارا  ــــــــــــــــــــــــ از سر دلتنگی !!

نه  او نمی تواند  چنین کاری  با  دیگران بکند     تقصیر  او نیست  تقصیر هیچکس  نیست      او  کسی  را می خواد  که با لبخندش بخندد..... همین  ! نمی دانم   چرا و  چگونه  امد    فقط میدانم   که هست  

هنوز هم  من او هستم     ""  مـــــی رود  "" از هم  فرو  می ریزم    تکه تکه می شوم   اما همچنان  او هستم      او  هستم   و  او  می مانم   ..... بدون  اینکه  بخواهم  بدانم   چه بر  سرم  امده است  !  

صدایی  می اید     بازگشته است    اما  اینبار   در  پوشش  کودکی  نار ارام      می خندد   می خندم   می دود    می دوم  پرواز  می کند     و   ناگهان     "" ســـــیاه  """ همه  چیز  تمام  شد    ! اینبار   من هستم     اما دیگر   من      او  نــیستم  !!

                                      سارا  ـــــــــــــــــــــــ از  سر دلتنگی !!

لحظه هائی  که  جوری  غرق شون  می شیم   که  خاطرات  گذشته مون   از  یادمون می ره ....

لحظه ها   می گذرن  و   ما  از  هم    جدا   می شیم        به  امید  فردا ئی که  شاید  دیگه برامون  تکرار نشه ....

شاید   دیگه من   و تو  فرصت  دیگه ای  واسه  دیدار  مجدد  نداشته  باشیم ....

اگه  امروز  می دونستیم   شاید  این  دیدار  اخرین  دیدارمون  باشه  ....

شاید  یه  جور دیگه ای   می گذروندیمش   ....

شاید  اخرین  خداحافظی  رو   ..... اگه که  بدونیم  که  اخرینه  هیچ وقت  به  زبون نیاریم ....

لحظه ها  می گذرن  ...... لحظه های  پر  از  احساس  ....

و یه  بار  دیگه  تنها   می مونیم   !!!

...................................................

تا  اطلاع    ثانوی  تصمیم  گرفتم  :

                                                   از  ادمائی  که  یادم  نمی کنند       یادی  نکنم  !

                                                             به  ادمائی  که  بهم  علاقه ای ندارند     علاقه ای نداشته باشم  !

                                            شاید  خودخواهی باشه  !! ولی  دلیلی نمی بینم   کسی  رو  دوست داشته   باشم !! 

                                             سارا ـــــــــــــــــــــــ   

امشب  دلم  تموم بهونه ها  رو   کنار  زد  .... اومد  تا  باهات  یه بار  دیگه خلوت کنه ....بی تاب  بودنت هستم     بی قرار احساس کردنت   مشتاق عشق ورزیدن  به تو     با  تموم  انچه   که هستی  ....  بارها  خطا کردم     انقدر کودکانه که نمی دونستم  چه طوری انتظار  بخشش  رو  باید ازت  داشته باشم ! یا  با   چه کلامی  دوباره  برگردم  پیشت !

اما  بازم  اومدم     می خوام اینبار   با  اجازه همه  دنیا  بهت  بگم  :

                                                                                            هنــــــوزم  دوســــتت   دارم  ! با همه  وجودم  !

من  الان  این  احساس  رو  دارم ....

چشمام  رو می بندم  و   می رم  کنار یه  ساحل  ....یه  ساحل  شنی   اروم  ... با  یه هوای  خنک    و  یه نم نم ملایم  بارون  .....نفس  که  می کشم  حس  می کنم  سر شار  از   عشق  به   زندگی  ..... احساس  زنده  بودن    .....!  اما  این  فقط یه لحظه  کوتاهه     ......خیلی کوتاه !  چشمام رو که باز  می کنم   باز   منم  و  همون  جسم  کوچیکم   و   روح  سرگردونم ....

روحم   پرواز  می خواد      مثه  یه   بچه  بازیگوش    که  عاشق  سر کشیدن  به  همه  جاست !  می خواد  اونقدر  بره   و   بره   تا  برسه    به  اخر  دنیا   ......

                                 """" شاید   اونجا   بتونه  قدری  اروم  بگیره ........

                                                               سارا   ــــــــ دلنوشتی از  سر دلتنگی !!!

سکوت همیشه  نشونه  ارامش  نیست  . . .

گاهی سکوت در نهایت  اشفتگی ست . . .

گاهی برای دوباره  زنده  شدن      ابتدا  باید  مرد ....! می روم  که  بمیرم   .... کسی می تواند بگوید   "  بمان "   که خودش هم بماند !!!   نه !؟

.      سر    خط     ......

با این که چند ساعتی از  اپ کردن وبلاگم نمی گذره .... ولی بد جوری  نیاز داشتم  به نوشتن    شاید  یه کمی ارومتر  بشم ...هر فتت حرفی از  گلایه  ها  زدم  هر  کسی  هر جوری که دلش  می خواست  از نوشته ها برداشت کرد ! بی اینکه  بخواد بدونه  من این چیزا رو  برای چی می نویسم ! همیشه  همه منو  همون  دختر خندون  سابق  می خواستند ...پر از شر و شور ! هیچ وقت هیچ کسی فکر نکرد  گاهی وقتها  ادم  حق داره   نخنده !  حرف  نزنه    ..... نباشه  ! گو اینکه همه این نوشته ها م  بار  اولشون نیست که  روی  وبلاگم  میاند .... و میدونم که بار اخرم  هم نخواهد  بود ! هیچ وقت  توی زندگیم  هیچی کم نداشتم ....یه خانواده خوب ...شاید  از بهترین هاش ....هر چی که خواستم  برام  همیشه مهیا  بوده !   اما  احساس  تنهایی .... نداشتن یه همزبون  ! چیزی که هیچ وقت نشد     که  نشد ! تقصیر خودم  بود   یا  دیگران ؟!؟ نمی دونم  ...... دیگه  برام هم مهم نیست   که بدونم  ..... چون  به  نبودن ش  عادت   کردم !

عادت کردم  به وبلاگی  ... که  روزی  چنیدن  بار  می نشینم و  نوشته هاش  رو  فقط نگاه می کنم  ... عادت کردم که  سکوت  کنم ...چون این  بهترین  چیزیه  که  بهم ارامش  میده ! باورش برای خودم هم مشکله  .... اما  باید  قبول کنم  که  هستم  که فقط  بشنوم   ...هستم     که  فقط  سکوت  کنم    .....سکوت ! و جودم    پر از  یه  دنیا  احساسه    .... اما  گاهی به  انسان  بودن خودم هم شک  می کنم !    با  ادم ها   ارتباط  بر قرار  می کنم      .... حرف  می زنم .....اما   فراریشون می دم    پیش از  اونی که ترکم  کنند !!؟

بگذریم ....

دیشب  تا  صبح  خواب  میدیدم    که   دارم  میرم  یه  جای  جدید..... یه  خونه جدید   ..... یه همسایه  جدید..... چه خوب می گفت این  همسایه  دل  :::  به شهر خود  روم  و  شهریار   خود  باشم  !  خدا   خدا  می کنم  تعبیرش    خلاصی  از  همه   غصه هام  باشه !!

    الباقی      .....

                     دیگه  نمی توان  گفت  ....

                                    سارا   از  سر  دلتنگی  !!!

و حرفهایی ست    برا ی  نگفتن        

حرفهایی  خوب  و   بزرگ   و  ماورائی  همین هایند

سرمایه هر کسی   به  اندازه ی  حرفهایی ست  که برای نگفتن  دارد

و خدا  حرفهایی  برای  نگفتن  داشت

و خدا بود  و عدم 

در  نبودن  نتوانستن   بودن 

با نبودن  نتوان    بودن 

و  هر کسی  گمشده ای  داشت  و  

خدا هم گمشده ای  داشت ......

                     "دکتر علی  شریعتی "