رهـــــا   شدم ...

رهاتر  از  پرنده ای که از قفس  پرید ......

یاد  گرفتم  که   می توان  با  مردم   هم  شکل  بود   ... هم غصه  بود 

می توان  در   اسمان   پرواز  کرد      اواز  خواند   ققنوس  شد ....

اما  قفس  رو  بر گزید....

.........................................

دلم  گفت  : باش      پس  هستم !

باید  رفت   .....

مسیر  اگر   پیدا  نیست   .... هدف روشنه   ....

رسم  روزگار  نیز   مرا  بر ان داشت  که  بروم   ....

دل  به دریا  بزنم .....

اموخت  که   ترس  رو  فراموش  کنم .....

                                                                       "من  نیز    رفتم "

                 سارا ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 عبادت  می کنم   تا  فراموش نشوم 

مانده  ام  تا   رنگ  بگیرم 

سکوت  کردم    تا  نشکنم

و  نوشتم  تا  موندگار  شوم

  و  حالا ......

دل   می  دهم     تا   بی  دل  شوم !

                زندگی  یعنی     """  همین  """"

                              سارا ــــــــــــــــــــــــــــــــــ

شاید  تصور  دنیایی    پاک      دنیایی  به  دور  از  همه  پلشتی ها      فقط  یه  رویای   موهوم   باشه ...!

همین  ادمای  غمگین     گاهی  وقتها    پس  از  غوطه  خوردن  توی   غصه هاشون   به   یه  شادی   کوچک  شاد می شند...

خدا ــــــ

خدا  می تونه کانون  ارامش  برای  تموم  انسانهای  ناارام  باشه  ... اونجا که مرگ  به انتظار ادما  نشسته ..... مرگی که  برای   برخی   ساحل  ارامشه  .....و  برای  برخی   نقطه  پایانی   بر  روزگار  خوش  دنیایی   زیستنه ....... اما  به نظر  من مرگ  برای  خیلی ها  شکستن   حصار     زندگی  درد ناک    و  شیرین  تر  از  هر  شهدی ست   ......

                         سارا ـــــــــــــــــــــ-

اروم  یه  قدم   به  جلو   ......

دلم  لرزید    ..... چشمام  سوخت .... به  اسمون  نگاه  کردم ...

دنبال  یه  چیزی  می گشتم ....

خورشید هنوز  سر  جاش  بود....

دلم  گریه   می خواست ....اما  صدام  در  نیومد !

دلم  تنگ   بود    ..... برای  کی ؟! نمی دونم  ...

خیلی  چیزا  دلم   می خواست   ....

ولی  همش  یادم  رفت ....

یه  صدایی   شنیدم  که میگفت : بگو ..... !!!  باز  چی میخوای !

همه ی توانم  رو  جمع  کردم   تو صدام  و  فقط  گفتم :

"" خدای  خوبم   ! بهم گفتن  که تو خیلی  مهربونی !

خدایا   یه  دنیام  پر  احساس  ..... اینو خودت خوب  می دونی ...

تو  بهم   یاد   بده    که  چه  جوری  باید  دوستت  داشته  باشم ....

چشمام  رو  که باز کردم       ماه  رو  دیدم ....

خورشید  کجاست ؟  کی  رفت   ؟ کجا  رفت  ؟

کارش  داشتم    ....می خواستم  که  بهش  بگم  تو  همیشه  ی      همیشه  اون  بالا بالا ها نشستی   

تویی  که   بی  ریا    و   مهربونی  ...

خورشید  خانوم      سلام  منو  به  خدا  برسون  ....

بهش  بگو  :  که  خیلی    خیلی    دوستش   دارم    !

               سارا    ـــــــــــــــــــــــــخدا  جونم  همیشه  دوستت داشتم   و  دارم !

هنوزم   حیران   مانده ام  در  حسرت های  به دل  مونده ....

حیران   در  کاش هایی  محال  ....  که نگویم  برتر   از گفتن  است ....

باز  هم  غم  تو  بد جوری  به  اندک ته  مانده  جانی  که  دارم  افتاده  !

ایینه  پرسید  که  چرا  دیر   کرده  است

نکند  دل  دیگری   او  را اسیر  کرده  است

خندیدم  و گفتم  :  او  فقط اسیر   من  است

تنها  دقایقی  چند  تاخیر  کرده  است

خندید  به  سادگیم   ایینه  و گفت

احساس  پاک تو  رو  زنجیر   کرده  است

گفتم : از  عشق من  چنین  مگوی

 گفت : خوابی .... سال ها  دیر  کرده  است

راست گفت  ایینه  که  منتظر نباش

او  برای  همیشه  دیر  کرده است !

کجای این جنگل  سبز     پنهون می شی  خورشیدکم      پشت  کدوم  سد  سکوت    پر  می کشی  چکاوکم     چرا  به  من شک می کنی    من که  منم  برای  تو        لبریزم  از  عشق  تو و  سرشارم  از  هوای تو       دست کدوم غزل  بدم   نبض دل عاشقمو    پشت  کدوم  بهونه  باز    پنهون کنم  هق هق مو     گریه نمی کنم  ... برو      اه  نمی کشم .... بشین      حرف نمی زنم  ....بمون     بغض نمی کنم  ببین       سفر  نکن   خورشیدکم   ترک نکن  منو  نرو     نبودنت مرگ منه  راهی این سفر نشو     نوازشم کن و ببین  عشق می ریزه از تو صدام      صدام  کن و ببین    غنچه  میدن  ترانه ها م    ........

            """  اگر  چه  من  به  چشم  تو  دیگه     کم ام        قدیمی  ام       گم  ام    !

                                         سارا   ـــــــــــــــــــــــــ از  سر دلتنگی !! 

صداها  بر  من هجوم   اورند....  دنیای   پر  رمز  و  راز   صدا ها  ... (( راستی  چرا  با  چشمهای  باز  دنیا  رو خوب نمی شنویم )) نمی دونم    چه  مدت از  بستن   چشمهام  گذشته  بود     که با  سنگینی  نگاه   یه   اشنا    چشمهام  رو باز  کردم !!   نگاهی  که  معصومانه   به  من خیره  شده  بود .... صاحب  اون چشمها  دخترکی  بود        شاید  ۱۴-۱۳ ساله ... شباهت  چهره ش  منو  به  یاد  خودم  انداخت .... وقتی هم سن و  سال  اون  بودم.....به  یاد  روزهایی  افتادم  که  یاد  اوریشون  برام  تلخ  بود  .... خیلی تلخ ! اولین  خشت هایی  که  کج  گذاشته  شد ....اولین  ترسها...... اولین  دلهره ها ..... اولین  اظطراب ها ..... و اولین  زنجیرهای  که  به  پاهای  خودم  بستم !  می دونی  چیه ..... خواستم   بره  خوبی  باشم .....بی ازار    بی  ازار .....! باور  کردم   که  کسی  اون  بالا بالاها  مواظب   بره های  خوبش  هست .... در مقابل همه  بی عدالتی ها  .... کوتاه  اومدم.... سکوت کردم  ....و همه ظالمان  رو  به خدای   بره ها   سپردم ......  بعد  از هر  شکستی   سعی  کردم  که  باور  کنم    که کسی  هست ... کسی  که اگر  او نخواهد  نمی شود.....

تسلیم  شدم    ...........  چون  خیال کردم  پشت همه اینها  حکمتی ست ....شنیده  بودم  دنیا  دار  مکافاته ..... شنیده  بودم  هر کی  ضعیفتر  ها   رو  له  کنه  "   حتما    روزی  تقاصش   رو   پس خواهد  داد....گفته  بودند  هر چی  سرت  بیاد  ازمون  الهیه ... و  هر چی پاکتر  باشی    .... بی ازارتر  باشی ....سر  بلندتر  از  این  ازمون بیرون  میایی.....زنجیری  روی  زنجیری  بستم  و هر بار  سنگین تر از  قبل ..... تا  اینکه  به  جایی  رسیدم  که  همه  این  زنجیرها    .... همه  این  تعلقات   پای  حرکتم  رو  از  من  گرفتند....شدم  یه  فرو  مانده  در  گل....

کم  کم   داشت   پایه های  ایمانم هم  سست  می شد....چون همه اینها   اراده   او   بود ....گرگها   بره  ها  رو  دریدند..... پس  کجاست   این  ناجی....!!!؟؟  نه   ..... انتظار  بیهوده ای  بود.....بیهوده  تر از  اونی که  تظاهر کنم  هیچ مشکلی  نیست  ....

دیگه  به  این  اعتقاد  رسیده  بود م  که  هر  چی  پیش  اومده   ..... همه خواست خودم  بوده ..... خودم  بودم  که  جسمم  رو   ....روحم   رو   اسیر   دنیا کردم ....   فهمیدم  که  گرگ   خودم  بودم  .... بره هم  خودم  بودم..... اما  چه  دیر.....

به  خودم  که  اومدم  دیدم  دخترک   هنوزم  کنارم  نشسته   .... درست مثل  تصویر های  گذشته م ....هر از گاهی  با همون  چشمهای نافذش   نگاه اشنایی  بهم  می کرد...... 

حتما   اون هم متوجه  شباهتمان  شده  بود......

اما   اینبار  اومدم    ..... تا   بندهای  اسارت  رو  خودم  از  دست و  پاهام  باز کنم..... می خوام  خودم  رو  از  این همه اسارت  خود خواسته  ازاد  کنم..... 

خدایا   :   می بینیم..... ؟؟؟ حسم  می کنی ؟؟؟؟ نیازم   رو  به خودت   ..... شاید  این  دست  منه  که  به  سوی  تو  درازه ...و چه  دردناکه   دستی  رو  که  دراز  می کنی با  یه  "غرور  شکسته"   خالی   برگرده....!!! نمی دونم   ...شاید  هم  چیزی نشنیدی !!!

                                          سارا  ـــــــــــــــــــــــــ دلنوشتی  از  سر  دلتنگی !!!

                                       فقط    تــــنــــهام    بگذارید ......

                می خوام   چشمام  رو  به همه  دنیا   ببندم ......      کسی   نیست   برام   لالایی    بخونه   ؟؟!!

<< گاهی اوقات  اندوه  سنگ  پاره  خرده ای     ورای  تحمل  یه  کوه  سنگی ست >>

ساده ست  .... نه  .... دشواره  ! انقدر که  فکرشم  نمی کنی .....بودن  یا نبودنی   در کار  نیست.... داشتن    یا  نداشتن  ....! مساله این ست  ..... لحظه هام  همه  جاری  در  تو .... یکی  شدن  .....  یکی   بودن ......   یکی  خواستن ... ! خواستن  که   داشتن    یا  نداشتن  نمی شناسد ..... اما تو  را خوب  می شناسد .....

اما  تو   ..... مرا   باور   کن .....

                                همین ام ........ ساده   ساده    !  باورم   کن !

.........................................................................................................

لطفا   ..... شما  رو  به  همه  دنیاتون  قسم  ....این  روزها  هی نیایید   و   بپرسید   :  "" ما  که  چیزی نفهمیدیم ! 

روزهای  تلخی  نیستند     این  روزها م ...... اما هنوزم  تنهایی  غریب همه  وجودم  رو  فرا گرفته !

 نمی دانم   چند  گاهی ست   فکر  می کنم  که انگار  تموم  زندگیم  رو  در خواب  طولانی  بوده  ام !!

                         سارا  ـــــــــــــــــــــــــــــــــ از  سر دلتنگی !!

.........................................................................

گاهــــی  وقتها     "" نه  ..... همیشه   دلم  میگیره  

اونقدر که دلم  می خواد   برم  یه جای  دوردست    که  کسی  دستش  بهم  نرسه    ....

اما  اونوقت  پشیمون  می شم  که   چرا  تنها  رفتم  و  تو  رو  با  خودم نبردم    !

من  از  تنهایی  خودم   هم   می  ترسم    

تنهایی   که  خودم     اختیار    می  کنم    ....  گاه  به گاهی  !

می بینی     ؟؟!!  

گاهی   فکر  می کنم         پـــــوچ  شدم   .....   پـــــــوچه    پوچ..........

                                                             سارا   ــــــــــــــــــــــــ  از  سر دلتنگی  !!!

یه  احساسی   بهم  میگه  که  با  اومدنت  تموم  خاطره های خط خطی  رو  پاک  می کنی ... تموم  لحظه های تلخت رو  با  بوسه های شیرینت    برام  شیرین تر  می کنی !   می خوام  با  یه  نگاهت  تموم حادثه های تلخ  زندگیم  رو   از  ذهنم  بیرون کنی  ... می خوام  با   نفس هات  نفس   بگیرم ..... و  با  نگاهات  زندگی  دوباره !  

              یعنی  باید   باور  کنم  که  اینا  همه  رویا   نیست  !!!

       ساراــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

                                                 یا    نــــه !

                        اون  وقت  بین   مــــوندن    و   رفـــــتن   مردد   نبودم  !!

        """ افروخته  ام   از  حسی   که  نمی دونم  چیه !!   و من فکر می کنم :  کاش دستی بود که خاموشم میکرد !

                                                سارا ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ-