تبليغاتX
BåHÖÖne

این به اصطلاح  زندگی  ما  هم  وارد  مرحله تازه ای شده ....

شایدم  هنوز  نفهمیده م نباید   با هر  کسی  یا  هر چیزی  بازی  کرد....

نمی دونم     شاید  شیطنت ها ی  بچگیمه   که  داره   سر  باز  می کنه و  بعد  سالها  خودش  رو نشون میده !

ولی  دل  ما  از  این  ها  هم  بی خیال  تره ....

شاید  روزی  ازش  براتون نوشتم....

شاید م  من  فقط  دوست  دارم  که یه بار  دیگه  از  نو  تجربه  کنم   !

این  دفعه  شاید     شیرین   باشه   ...

شایدم  یه  توهم  بچه گونه ست....

نمیدونم   ....شایدم  دارم  خودم   رو   گول  می زنم  !!!

فقط    اینو  می دونم  که  ""  بودن یا  نبودنش  برام   مهمه """

 

.............   گاهی  دلم  برای  کسائی  که  دلبسته اند  می سوزه..... غافل از  اینکه  من خودم  یه به بن بست  رسیده ام .....!!

 

                   سارا ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

 

+ نوشته شده در دوشنبه بیست و یکم خرداد 1386ساعت 11:27 بعد از ظهر توسط سارا |

 

 

             یکی  بهم   بگه  چه  جوری  می تونم  ز ن د گ ی  کنم ؟!

                              

                     یکی رو  می خوام  که تا صبح   براش گریه کنم...خواسته بزرگیه ؟!؟!

                      

 

   

+ نوشته شده در دوشنبه بیست و یکم خرداد 1386ساعت 1:19 قبل از ظهر توسط سارا |

می خوام  بنویسم     اما  از  چی ....

گفتنی ها  کم  نیست

اما  همیشه همه چیز  رو نمی شه گفت...

یه  چیزهایی هست  که  باید  بمونه و  تا اخر  زندگیت توی  دلت خاک بخوره ....

.

.

.

نمی دونم  چرا  حس  می کنم وارد  یه  بازی  بچه گونه  شدم  !

شاید     گاهی     باید  بازی   کرد...

شاید گاهی  باید  از  بازی  لذت   برد....

و  شایدم   باید   بازی    کنی    تا   تجربه    کنی   !

شاید    باید  گاهی    خندید   .... اونم  تلخ ...

هیچ وقت  بازی  گر خوبی  نبودم ....

می ترسم  .... از  اینکه   بازی گردونم    از  من  ماهرتر   باشه  ....!

 

                 سارا  ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

+ نوشته شده در یکشنبه بیستم خرداد 1386ساعت 11:44 بعد از ظهر توسط سارا |

 

 

 

                                              و   تــــو    ای     ارزوی  دســــت  نــا یــافتنـــی  

           

                                                شـــــاید    بــــاید   پذیرفت

                                                                                           کــــه    "خـــــاطره"    شده ای !

 

                                          و   شــــاید   بــــاید  دوبـــاره  تلاش  کرد 

                                                                                          تــــــا  دوبـــاره   زنــــدگـــی کرد  !

+ نوشته شده در شنبه نوزدهم خرداد 1386ساعت 11:8 بعد از ظهر توسط سارا |

 بهونه   قشنگم .....

می مونم    .... با تموم خستگی  بودنم !

میخوام  فقط اینو  بدونی که  دارم تموم  میشم   با  تموم  احساس های کودکانه ام

دلم میخواد  اگه  قرار  بر  ترک  کردنه

فقط  تو  منو ترک  کنی

چرا  که  یاد  تو   فکر  تو  همچنان تموم وجودم  رو  اسیر خودش کرده

و  یه  لحظه منو توی تنهایی هام  رها   نمی کنه

چیزهای  زیادی  وجود  دارند که حتی گذر  زمان  هم  نمی تونه انها رو  به دست فراموشی بسپاره

بدون که  هنوز هم مالک  تمامی  وجودم  هستی

اما  این روزها که  در میان تمام  روزهای رفته زندگیم  گرفتار شده ام

برای  اینکه  رفتنت رو  به خودم  یه جورایی بقبولانم  خیلی تلاش کردم

اما هنوز هم تو  با منی

ولی من از  ابتدا   تا  انتها  تنها  بودم  !

.........................................................

گاهی فکر  می کنم مشکل  من  بودن  یا  نبودن  توست  !!! به این نتیجه رسیدم که مشکل  "" خودمم ""!

 

                 سارا ـــــــــــــــــــــــــــ

 

+ نوشته شده در جمعه هجدهم خرداد 1386ساعت 0:19 قبل از ظهر توسط سارا |

ان  زمان ها  که بچه بودم ...خیلی  وقت پیش   وقتی نگام  به  اسمونا  می افتاد  به این  فکر می کردم که انتهای اسمون کجاست ؟! توی رویاهام این خیال  رو  داشتم  که اگه یه  نردبان  خیلی خیلی  بلند  داشته  باشم  ... می تونم  یکی یکی از  پیله های اون  بالا برم  و برسم به  ته تهش...به  بالای  ابرها..... !  نمی دونم چرا همیشه حس می کردم  فرشته ها  اون جا نشسته ند ....فرشته های سفید  پوش و  زیبا  با  بالهای  طلایی   که   همیشه  ما  رو  می بینند.... دوست داشتم  یکی  از اونها  رو  ببینم....باها ش دوست  بشم....باهاش  حرف بزنم....همیشه  فکر  می کردم  که  خدا  پیرمرده   ....با یه قد  بلند و   یه  صورت  نورانی.... و  یه صدای  دلنشین....یه  پیرمرد  خیلی خیلی  مهربون....!! نشسته روی  یه  صندلی  سفید  و  بزرگ  و  همه فرشته ها  دور تا  دورش  ایستاند...

و  اینگونه   بود  که  همیشه  با  اون  چشمهای  کوچکیم    سر  تا سر   اسمون  رو   جستجو  می کردم  تا  شاید.....یه  جوری  بتونم   اونها  رو  توی  همین  نزدیکی  ها   بیابم....چه  روزها    و   چه  شبهایی   گذشت   که   برای  دیدن  اونها  چشم  به  اسمونها  داشتم و      هیچی نیافتم....  غافل   از   اینکه   خدا  و  فرشته هاش  همیشه   با  من  ....نزد  من  .... و  تو  وجود  من  بودند .... فقط  کافی  بود  که  چشم  دلم  رو  باز  می کردم.....

.................................................

هیچ  وقت  دختر   پر توقعی  نبودم.. چیز  زیادی  از  زندگی م و  از  دیگران  نخواستم.... اما  گاهی  دلم  برای  خود خیلی  می سوزه ! همیشه از اونایی که دوستشون  دارم    دوستهای  صمیمی ام ...با خبرم .... اگر  ۴-۳ روزی  ازشون بی اطلاع  بشم   نگرانشون میشم....هر جوری  شده سراعشون  رو  می گیرم .... هر گاه  کسی  تنهاست   یا مشکلی داره  سعی  می کنم  در  کنارش  باشم .... هر گاه کسی  خواسته  باهام حرف  بزنه    من گوشهای  خوبی  برای  شنیدن حرفهاش  داشتم...اما  اگه  یه  مدتی  نباشم  ...هیچ جا نرم....کسی نخواهد  بود   که  بگوید خوبی..؟ نیستی ؟؟  اگر  تنها باشم  ... خوب   .... باشم   ! مشکل  خودمه ! شاید هیچ کسی هم متوجه نشود.....! دوست ندارم  کسی  رو  اذیت کنم..... یا  مزاحمشون  بشم .... ولی گاهی  از این  همه  بی توجهی  دلم   می گیره ...! تلخ  شده ام    این   روزها   ......

 

                    سارا ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

 

+ نوشته شده در سه شنبه پانزدهم خرداد 1386ساعت 1:12 قبل از ظهر توسط سارا |