| تبليغات | X |
چند روزیه که دلم توی خودشه
دلم هوایی شده
کوله بارش رو بسته و اماده مسافرته....
اما مقصد نامعلوم !
می خواد منم با خودش ببره ...
اما فکر نمی کنم که بتونم تا اخر راه دوام بیارم !!
می دونم که بالاخره یه روز صبح زود بی صدای بی صدا
منو تنها می گذاره و میره ....
تنهای تنها !! بدون خداحافظی .....
و من همچنان مسافر این جاده بی اتنهای زندگی !
" خدایا "
کاش در این راه بی انتها کوره راهی بود که منو به خودم می رسوند !!
+
نوشته شده در یکشنبه سی و یکم تیر 1386ساعت 11:9 بعد از ظهر توسط سارا
|
باور مکن که حرفهای تو رو به سادگی باور کنم....
حتی اگه بارها و بارها به تو گفته باشم که راست می گویی !!
دیگه بهت نمی گم که " بیا و با من بمان تا تنهایی هام پایان پذیرد"
تا کی منو و سر در گمی .....!؟
تا کی منو و اندیشه تلخ ماندن یا رفتن !!؟
ساده است دوست داشتن گلی و چیدن اون....!!
ساده است دوست داشتن .... بی احساس عشقی !
ساده است کسی رو به حال خود وا گذاشتن
و گفتن :
""" دیگر نمی شناسمت """
پس بگذار .... و بگذر .....
شاید این گونه روح پریشانم یه دم ارامش بگیره ....!!
سارا ـــــــــــــــــــــــــــــــ از سر دلتنگی !!
+
نوشته شده در شنبه سی ام تیر 1386ساعت 12:31 بعد از ظهر توسط سارا
|
چشمهام رو که باز می کنم
همانها که بوده اند .... هستند
سکوت ....
و ترس از دوباره نو شدن
ترس از دوباره متولد شدن
خسته شدم از حصارهای جسمانی م !
درمانده شدم از زنجیرهای حسرتی که روز به روز بیش از پیش گرفتارم می کنند
نمی دونم چرا هنوزم اسیر روزهایی هستم که انگار نمی خواهند مرا رها سازند
تکرار چیزی ....
چیزی شاید شبیه زندگی !!
خسته ام از تکرار این زندگی نما....
می خواهم تازه شوم
می ترسم ....
می ترسم که هر انچه بوده ام و هستم به یک باره فنا شود !
ولی دیگه وقتشه که پر بزنم و اشیانه کهنه ام رو رها کنم !
من به امید لحظه های نو ....
یه زندگی نو
می خواهم از نو شروع کنم
می خوام با جسارت تمام زنجیرها....حصار ها رو در هم بشکنم
و به امید فردایی بهتر چشمام رو دوباره به دنیا باز کنم ....
.................................................
می رم تا با ارامش تموم چشمهام رو برای شروعی دوباره ببندم....
می دونم اینبار وقتی چشمام رو باز کنم
حتما شروعی دوباره برای بودن و ماندنم خواهد بود!!
سارا ــــــــــــــــــــــــــــــ
+
نوشته شده در سه شنبه بیست و ششم تیر 1386ساعت 11:30 بعد از ظهر توسط سارا
|
تیکه تیکه ش می کنم.....
خرد .... خرد می بینمش که یه گوشه می نشینه و جواب همه چی رو با " هیچی " میده... اما چشمای پر اشکش رو که می بینم بی اختیار بغلش می کنم و همصدا باهاش گریه می کنم نازشو می کشم دونه دونه اشکاش ر و با دستهام خشک می کنم اینبارم مثه همیشه به خودم لعنت می فرستم هزار بار ..... من به این دنیای وارونه دیگه عادت کردم !!! یه ارامش کذایی همه وجودم رو گرفته ...یه چیزیی وادارم می کنه که اروم باشم بی صدا ی بی صدا.... بد جوری خالی شدم از همه چیز.... خالی از خودم خالی از خدای خودم.... دل خرا ب من دیگه از این خراب تر نمی شه...
+
نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم تیر 1386ساعت 10:54 بعد از ظهر توسط سارا
|
باز گشته اند ... درد های قدیمی من ! تموم تصویر های مبهم من ! از " من " توی خواب هایم .. می خواهم یک بار دیگه خودم رو تکه ...... تکه ......... کنم ! تا دوباره دست کسی شاید نه !!! این پازل درهم زندگیم رو هزار بار هم که بچینم باز هم همان می شود..... 
+
نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم تیر 1386ساعت 10:36 بعد از ظهر توسط سارا
|
پیوندهای روزانه
دنیا همه هیچ و کار دنیا همه هیچ
فانوس های روشن
ساده ام مثل سایه (امیر )
سرود مردی که خودش را کشته است
ساناز جون
قاصدک ....سوخته !
عاشقه دوست داشتن
ته مانده هاي يك مرد
نوشته ها تنهای گمنام
نم نم بارون
آرشیو پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
